Verhalen van twee Afghaanse schoolmeisjes

Voornaam: Razia 
Achternaam: Rizayi
Leeftijd: 17
Klas: 12
Plaats: Nawabad Bullo

Mijn eerste wens en de wens van allen hier is veiligheid en vrede in Afghanistan. Want zolang er in een land geen vrede is, kunnen mensen niet veilig leven. Afghanistan is een arm land met een lange geschiedenis van oorlog, hierom heeft het behoefte aan buitenlandse hulp.

Ik wens dat Afghanistan ooit bij de ontwikkelde landen hoort en alle mensen in Afghanistan alfabetiseren, zodat ze het land uit de huidige situatie kunnen redden. Mijn persoonlijke wens is dat ik studeer en net als Drs. Tonnie en haar collega’s mijn eigen mensen en de vrouwen in mijn dorp help. De vrouwen in mijn dorp verzoeken Tonnie en haar collega’s om arbeidsplaatsen te creëren voor vrouwen. Zodat vrouwen de mannen in het dorp financieel kunnen ondersteunen. Verder heeft ons school behoefte aan een bibliotheek, een laboratorium en leerboeken, hierin willen we graag geholpen worden.

Ik hoop dat Drs. Tonnie en haar collega’s ons hierin helpen en de hulp voor nog een aantal jaren voortzetten.

Voornaam: Nazdana 
Achternaam: Huseini
Leeftijd: 17
Klas: 11
Plaats: Paijulga Heidera

Wat wil je worden in de toekomst?
In de toekomst wil ik piloot worden

Wat denk je over de vrouwen in Afghanistan?
De vrouwen in Afghanistan krijgen niet waar ze recht op hebben, het grote gedeelte van de vrouwelijke bevolking is ongeletterd. De hoofd reden hiervoor is de armoede.

Wat wens je voor je school?
Jammer genoeg zijn er op ons school geen mogelijkheden voor praktijkoefeningen. Door alleen de theorie e leren, is het voor ons moeilijk om de stof goed te begrijpen. Onze leraren worden deels door de overheid betaald en deels door de mensen. De slechte financiële situatie maakt het voor sommige leerlingen moeilijk om onderwijs te volgen.

Wat denk je over Afghanistan?
Dat Afghanistan nu nog steeds bestaat, is dankzij de buitenlandse hulp. Als die er niet zou zijn, dan zou Afghanistan in elkaar storten. Ik wil graag dat mijn land stabiel, vredig en zelfvoorzienend wordt.

Vertaling: Zuhal Atai

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Nieuws